Alameda

Alameda heeft altijd onder de verdenking gestaan van een kloon te zijn van de Spaanse rock groep Triana en hun muzikale grondslag is inderdaad dezelfde. Beiden speelden vernieuwende rock die zij mengen met traditionele flamenco muziek en dan vooral met de bulerias en de rumbas. Zij gebruiken beiden een overvloedige beeldvorming en taalgebruik in de beste traditie van het samenspel tussen woord en muziek in de flamenco.

Ondanks het feit dat ze altijd in de schaduw van Triana gestaan hebben heeft de groep toch een eigen stijl ontwikkeld en dat is een meer verankerde invloed vanuit de flamenco en het geluid van de gitaar werd minder vervormd.

Wat dan weer gelijklopend is in beide groepen zijn de teksten die over het leven en de hoop gaan en die teksten zijn aanwezig in de liedjes van beide groepen. Verder maken beide groepen gebruik van het toetsenbord in hun liedjes.

Groepsleden

Rafael Marinelli (Toetsenbord)
Manuel Marinelli (Toetsenbord)
Manuel Rosa (Bas)
Jose Roca (Gitaar en zang)
Luis Moreno (drum)

Het begin

De groep werd in 1977 opgericht nadat 4 groepsleden elkaar ontmoetten op het Conservatorium van Sevilla. De broers Marinelli zochten nieuwe invloeden op het toetsenbord naast de klassieke piano en dat werd de Moog en de melotron.

Zij maakten hun eerste demo met Ricardo Pachon in zijn studio “El Aljarafe”. Een beetje later, in 1979 gaf Gonzalo Gacíapelayo de groep een eerste platencontract en dat is 4 jaar na Triana die de basis hadden gelegd voor een muziekgenre dat men rock andaluz noemde.

Het succes

Bij de verschijning van hun eerste album “Alameda” was dit album ineens een schot in de roos, het werd een bestseller. Dit album bevat 3 klassiekers van de groep: “El amanecer en el puerto”, “Aires de la Alameda” en “Matices”.

In hetzelfde jaar,1979, werkten zij mee, samen met Camarón, aan een legendarisch album “La leyenda del tiempo”.

Na hun uitzonderlijk kwaliteitsvol debuut was het moeilijk om een even hoog niveau te blijven houden maar hun twee volgende albums zette hen toch nog op de kaart als een van de beste groepen in het genre. Tevens bleef de verkoop van hun albums goed.

Hun tweede album “Misterioso Manantial” kwam uit in 1980 en het derde album “Aire Cálido De Abril” was er in 1981.

Crisis in de groep

In 1983 maakten zij hun vierde album “Noche andaluza”, maar tekenen van verdeeldheid in de groep kon men al zien, sommigen wilden een grootsere stijl en anderen wilden terug naar de frisheid van het eerste album. Na het uitkomen van het album ging de groep uit elkaar De leden van de groep gingen samenwerken met Camarón en met Paco de Lucía.

Terugkeer van de groep

In 1992 kwam de groep terug samen voor een optreden ter gelegenheid van de Wereldtentoonstelling van Sevilla.

Na dit optreden kwam er in 1994 een nieuw album uit “Dunas” en in het volgende jaar was er dan “Ilusiones”.   Op hun laatste album in 1999 “Concierto veinte aniversario” was er een samenwerking met andere muzikanten.

In 2008 werd de groep terug opgericht door twee van de originele leden, Pepe Roca en Rafael Marinelli.

Discografíe

* 1979 – Alameda
* 1980 – Misterioso manantial
* 1981 – Aire Cálido de Abril
* 1983 – Noche Andaluza
* 1994 – Dunas
* 1995 – Ilusiones
* 2008 – Calle Arriba

Verzamel CD’s

* 1999 – Concierto – 20 Aniversario (2 live CD)
* 2003 – Todas Las Grabaciones En CBS 1979-1983 (dubbel CD)

Hierna kan men een voorbeeld van hun muziek vinden:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *