Joaquín Díaz González

Foto: Rastrojo

Joaquín Díaz González is geboren in 1947 in Zamora en hij is een Spaanse muzikant en folklorist. Hij is professor en hij bestudeerd aan de Universiteit van Valladolid de tradities van de regio. Daarnaast is hij academicus aan de Koninklijke Academie van Schone Kunsten van de Onbevlekte Ontvangenis in Valladolid.

Hij is geboren in Zamora maar toen hij drie jaar was verhuisde het gezin naar Valladolid, de stad waar hij afstudeerde aan de universiteit. In het midden van de jaren 60 begon hij zich te wijden aan de studie en de verspreiding van de traditionele cultuur en dan vooral aan die van de regio Castilla y León. Hij gaf concerten en lezingen aan universiteiten in Spanje, Portugal, Frankrijk, Italië, Duitsland, Nederland en de Verenigde Staten.

Hij heeft ook een aantal werken gewijd aan het Joods-Spaans traditionele repertoire. Op radio en televisie in gans Europa, Azië en Amerika promootte hij de traditionele muziek.

In 1976 stopte hij met het geven van live optredens om zich volledig te wijden aan de studie en de promotie van de volkscultuur.

Gedurende zijn lange carrière heeft hij ongeveer vijftig boeken uitgeven over de diverse aspecten van de mondelinge traditie en daar komen nog ongeveer tweehonderd artikelen en essays bij in verschillende publicaties.

Zelf nam hij ongeveer zestig albums op en hij werkte mee aan tal van andere werken.

Hij is sinds de oprichting in 1980 de uitgever van Tijdschrift voor Folklore (Revista de Folklore) en dat is een van de meest belangrijke publicaties of traditionele cultuur in Spanje.

Discografie

  • Recital. Movieplay, 1967
  • Canciones de Navidad. Movieplay, 1968
  • De mi álbum de recuerdos. Movieplay, 1969
  • De la picaresca tradicional. Movieplay, 1970
  • En viaje. Movieplay, 1970
  • Del Cancionero tradicional. Movieplay, 1971
  • Romanzas y Cantigas sefardíes. Movieplay, 1971
  • Canciones de Navidad. Movieplay, 1971
  • Romances tradicionales. Movieplay, 1972
  • Canciones infantiles. Movieplay, 1972
  • Canciones del campo. Movieplay, 1973
  • Romances truculentos. Movieplay, 1973
  • Temas sefardíes. Movieplay, 1974
  • Del llano a la montaña. Movieplay, 1975
  • Romances populares. Movieplay, 1976
  • Selección. Movieplay, 1976
  • 25 Cuentos tradicionales. Movieplay, 1977
  • Tierra de Pinares. Movieplay, 1977
  • Romances de Ciego. Movieplay, 1978
  • Canciones de Palencia. Movieplay, 1980
  • Canciones de Sanabria. Movieplay, 1981
  • Kantes Djudeo-espanyoles. Tecnosaga, 1986
  • Canciones de los Ancares. Tecnosaga, 1987
  • Canciones de la Comunidad de Madrid. Tecnosaga, 1987
  • Romances de Allá y de Acá, I-V. Fonomusic, 1987-1991
  • Navidad en Castilla y León. Junta de Castilla y León, 1988
  • Villancicos, romances y aguinaldos. Tecnosaga, 1989
  • Canciones y Romances compuestos por Joaquín Díaz. Fonomusic, 1991
  • Alta, alta es la luna. Tecnosaga, 1992
  • Canciones y cuentos para niños. Tecnosaga, 1996
  • Romances del Cid. Pneuma, 1999
  • Romances de la Reina Isabel (con Javier Coble). OpenFolk, 2004
  • Dendrolatrías, Factoría Autor, 2005.

Website van Fundación Joaquin Díaz

Cambera’l Cierzu

Cambera’l Cierzu is een folkgroep uit Revilla de Camargo (Camargo, Cantabria) en de groep werd opgericht in 1998. De naam van de groep betekend Weg van het Noorden.

De muziek van de groep heeft haar wortels in de volksmuziek uit Cantabrië en de Keltische muziek. In 2001 wonnen zij het Concours van Navelgas (Asturias). De carrière van de groep kan ingedeeld worden in twee delen, de eerste periode gaat van de oprichting tot in 2004 en de tweede periode vanaf 2007 tot op heden.

In de eerste periode (1998-2004) maakte de groep haar twee eerste albums, Cambera’l Cierzu in 2000 en ¿A dónde se fue Basilio? in 2002. In 2004 toen de groep haar grootste populariteit had kregen de groepsleden onderling problemen en stopte men met de groep.

Drie jaar later, in 2007, begon de tweede periode van de groep en kwamen bijna alle vorige groepsleden terug bij elkaar. Momenteel werkt de groep aan haar derde album.

Groepsleden

  • Raquel Monasterio: fluit (1998-heden)
  • Roberto Heredia: zang (1998-heden)
  • Jorge Ibáñez: gitaar (1998-heden)
  • José Luis Rodríguez: percussie en zang (1998-heden)
  • Gonzalo del Vallejo: viool (1998-heden)
  • Marcos Bárcena: doedelzak(2007-heden)

Discografie

  • Cambera’l Cierzu (2000)
  • ¿A dónde se fue Basilio? (2002)

Luétiga

Luétiga is een folkgroep uit Cantabrië en zij spelen traditionele volksmuziek.

Geschiedenis

Luétiga werd in 1986 opgericht omdat de toenmalige leden de ritmes, de geluiden en de instrumenten wilden bewaren die de muzikale ziel van de bevolking in Cantabrië vormde. In de beginperiode was er een intensief veldwerk en spendeerden zij veel tijd aan het communiceren met oude muzikanten. Zo slaagden zij er in om veel muziek van het verdwijnen te redden.

Hun eerste grote optreden vond plaats in 1988 op het Folk-Segovia festival waarna, dank zij hun grote succes, een eerste album werd opgenomen. Het is in die periode dat de eerste spanningen in de groep kwamen toen de keuze moest gemaakt worden tussen traditionele en moderne (elektrische) muziek.

Uiteindelijk wordt de knoop doorgehakt en na het verdwijnen van enkele leden kiest men voor de traditionele muziek uit Cantabrië. In 1992 verschijnt hun eerste album, La Última Cajiga, een album met bijna allemaal instrumentale liedjes.

In 1994 maken zij hun tweede album, Nel el Vieju, waarop meer gezongen wordt en de teksten zijn zowel traditioneel als zelf geschreven. In hun teksten maken zij voor het eerst gebruik van de taal uit Cantabrië.

Leden

  • Fernando Diego: Tamboerijn, cajón, traditionele percussie en zang
  • Juan Carlos Ruiz: Gitaar en dobro
  • Fernando Segura: Bas en zang
  • Fernando Gómez: doedelzak (gaita), klarinet en esklarinet
  • Borja Feal: fluit en doedelzak (gaita)
  • Purificación Díaz: zang en tamboerijn
  • Peter Bulla: viool
  • Sebastián Rubio: percussie

Discografie

  • La última cajiga (1992)
  • Nel el Vieju (1994)
  • Cerneula (1996)
  • Cántabros (1999)
  • A lo vivu (2001)
  • La hestoria’l santu enjamás contá (2007)

Kepa Junkera

Kepa Junkera is een Baskische meester van de trikitixa (diatonisch accordeon) en hij is geboren op 10 april 1965 in Bilbao.

De componist, producer en muzikant heeft zijn ganse jeugd doorgebracht in de wijk Recalde van Bilbao. Zijn eerste contacten met de muziek waren langs zijn grootvader die samen met zijn nichtje, de moeder van Kepa, die tamboerijn speelde, optrad.

Vanaf dat moment heeft Kepa die autodidact was zich op een lange reis doorheen de traditionele muziek geworpen en hij maakte zich een eigen stijl meester waarmee hij uiteindelijk een van de meest internationale Baskische muzikanten werd.

In 1998 maakte hij een van zijn belangrijkste werken, Bilbao hora 00:00h. Aan dit album, dat een ode aan zijn geboortestad was, werkten meer dan 40 muzikanten mee. Voor dit werk ontving Kepa tal van prijzen en kwam hij op internationaal niveau.

Twee jaar later maakte hij HIRI waarin hij stedelijke beelden en herinneringen opnam en dit album werd door de World Music Charts Europe in 2007 uitgeroepen tot het beste album van de wereldmuziek.

In september 2008 kwam dan ETXEA uit. Een album met 27 traditionele uitingen van de Baskische cultuur er er werkten tal van artiesten aan mee zoals Estrella Morente, José Antonio Ramos, Dulce Pontes, Miguel Bosé, Ana Belén, Víctor Manuel, Sole Giménez, Miguel Ríos, Michel Camilo, Andrés Calamaro, Joaquín Díaz, Amancio Prada, Roberto Fonseca, Tito Paris, Luis Ramiro… Verder werkten er nog 42 zangers en 15 muzikanten aan het album mee.

In maart 2010 kwam HABANA SESSIONS, een album dat helemaal werd opgenomen in Havana en het is een mengeling van Baskische en Cubaanse muziek, enkel de trikititxa en een piano werden als instrument gebruikt. Kepa speelde samen met de pianist Rolando Luna, de pianist van de “Buena Vista Social Club”.

Samenwerking

Doorheen de jaren heeft hij samengewerkt met tal van andere artiesten zoals La Bottine Souriante, María del Mar Bonet, Justin Vali, Hedningarna, Phil Cunningham, Liam O. Flynn, Béla Fleck, José Antonio Ramos, Xosé Manuel Budiño, Alasdair Fraser, Andy Narell, La Musgaña, Glen Velez, Carlos Núñez, Voces Búlgaras, Caetano Veloso, Marina Rossell, Andreas Wollenwaider, The Chieftains, Dulce Pontes en Pat Metheny.

In januari 2013 was hij een van de Baskische persoonlijkheden die mee stapten in de steunmars voor de ETA gevangenen.

Discografie

  • Infernuko Auspoa – Kepa, Zabaleta eta Motriku – (1986)
  • Triki Up – Kepa, Zabaleta eta Imanol – (1990)
  • Trikitixa Zoom (1991)
  • Trans-Europe Diatonique – Kepa Junkera, John Kirkpatrick] y Riccardo Tesi – (1993)
  • Kalejira Al-buk (1994)
  • Lau Eskutara – Júlio Pereira & Kepa Junkera – (1995)
  • Leonen Orroak – Kepa Junkera y Ibon Koteron – (1996)
  • Bilbao 00:00] (1998)
  • Tricky! (2000)
  • Maren (2001)
  • ‘K (Kepa Junkera album)|K (2003)
  • Athletic Bihotzez (2004)
  • Hiri (2006)
  • Etxea (2008)
  • Provença Sessions (2009)
  • Kalea (2009)
  • Habana Sessions (2010)
  • Beti Bizi (2010)
  • Herria (2010)
  • Ipar Haizea Kepa Junkera y la Orquesta Sinfónica de Euskadi (2011)
  • Galiza (2013)
  • Trikitixaren historia Txiki bat (2014)
  • Maletak (2016)

Kepa heeft een website en die kan je vinden op Kepa Junkera

Een voorbeeld van zijn muziek staat hierna, het is tweemaal hetzelfde liedje maar de eerste maal met een andere muzikant en de tweede maal is het met symfonisch orkest:

Garma

Garma is een folkgroep uit Cantabrië en zij is in 2006 opgericht na de split van twee andere groepen, Atlántica en Cambera’l Cierzu.

Zij gebruiken verschillende instrumenten maar dan  vooral die die gebruikt worden in de traditionele muziek uit Canatbrië: de doedelzak (gaita), klarinet ( pitu), een blaasinstrument (dulzaina), accordeon (acordeón), percussie (percusión), rebec (rabel) en de fluit. Occasioneel, afhankelijk van het lied, gebruikt men andere instrumenten, zowel moderne als traditionele.

Geschiedenis

Garma werd opgericht in januari 2006 na het uit elkaar vallen van de groep Atlántica. In 2006 en 2007 speelde de groep meer dam 50 concerten per jaar en dat was zowel op festivals. volksfeesten en traditionele dansfeesten.

En 2008 verlieten drie leden de groep en de groep werd versterkt met Pilar Revuelta, Míguel Cobo en Ramón Bueno.

Leden

  • Miguel Cobo : bodhram, djembe, darabuka, tamboerijn en trommel
  • Bruno Gomez : akoestische gitaar en bas
  • Pilar Revuelta : zang
  • Ramon Bueno : chromatische accordeon, pitu en zang
  • Fernanda Freitas : fluit, tamboerijn en zang
  • David Perez : doedelzak, alboka, fluit, tarota en zang

Discografie

  • Garma (2006)
  • Llar (2006)
  • Cambalúa (2009)
  • Alcordanzas (2015)

De groep heeft een website Garma

Xil Ríos

Xosé Antón Xil Ríos, beter bekend als Xil Ríos, is geboren in Moaña, Pontevedra en hij is zanger en componist. Hij is een levende legende in de cultuur uit Galicië.

Hij begon zijn carrière in 1971 op het Festival Bahía in Vigo waar hij in die wedstrijd als tweede eindigde na Joan Baptista Humet. Hij vertolkte daar “Un anaco de pan”, zijn eerste single.

Zijn tweede single werd uitgebracht op het Festival do Viño do Condado (Salvaterra do Miño) in 1972 . Het belicht het thema “Nosa Galicia”, en hij geeft een speciale aandacht aan het probleem van de immigratie.

Een ander belangrijk thema in zijn werk is “Aos meus amigos”, een werk dat op de Spaanse televisie onder het Franco regime gebannen werd. In het lied komt hij op voor de rechten van de zeelui. Sociale thema’s blijven doorheen zijn ganse carrière belangrijk voor hem.

In 1973 won hij de eerste prijs op het Festival Internacional da Canción do Miño (Orense).

Xil Ríos heeft ook een aantal populaire liedjes gemaakt en de populairste zijn: “Nosa Galicia” en “Miña Maruxiña” (uit de jaren 70), “Xirarei”, “Rapaciña Bonita”, “O cañeiro” en “De carallada”(uit de jaren 80), “Que non decaia”, “Baila” en “Meu País” (uit de jaren 90), “Vai e vén” en “O trai la la la” (uit de jaren 2000).

“Xa caerá” is het bekendste liedje uit “Son da Alma” (2010), zijn album uit 2010.

Discografie

  • Un anaco de pan (1972)
  • Nosa Galicia (1972)
  • Miña Maruxiña (1973)
  • A figueira (1973)
  • Vamos a beillar (1974)
  • Os mariñeiros (1974)
  • Xil Ríos (1974)
  • Miña rapaciña (1975)
  • Nunca cambiarás (1976)
  • Trouleada (1979)
  • Xirarei (1980)
  • Xirarei; Mar adiante (1980)
  • Giraré (1980)
  • A rapaciña galega (1980)
  • Tan ta ran tan (1981)
  • Tan ta ran tan; Cantiga dos cegos (1981)
  • E tén que ter (1981)
  • Rapaciña Bonita(1985)
  • Rapaciña Bonita; Miña compañeira (1985)
  • De Carallada (1987)
  • De carallada; Morena (1987)
  • Ledicia (1988)
  • Nosa Galicia (1991)
  • Romería galega (1992)
  • Que non decaia (1992)
  • Ai María, María (1992)
  • Baila (1995)
  • Xil Ríos (1996)
  • O mellor de Xil Ríos (1999)
  • Meu País (1999)
  • Quen non decaia (Colección “Son de Galicia”) (2002)
  • Vai e vén (2004)
  • O mellor de Xil Ríos. Vol.II (2005)
  • 15 cancións de ouro de Xil Ríos (2008)
  • Son da Alma (2010)
  • Xil Ríos. Pack 2×1 (2013)

Hij heeft zijn eigen website en die kan je vinden op Xil Rios.

Een voorbeeld van zijn muziek kan je hierna vinden:

Susana Seivane

Susana Seivane Hoyo is geboren in Barcelona op 25 augustus 1976. Zij komt uit een bekende familie in de wereld van doedelzakspelers en kunstenaars uit Galicië. De familie Seivane is de eigenaar van het werkhuis Obradoiro de Gaitas Seivane.

Toen zij 9 jaar was verhuisde zij met haar familie naar Cambre en eenmaal in Galicië kwam zij in contact met de doedelzakspelers Ricardo Portela en Nazario González Iglesias “Moxenas”. Deze beiden oefenden samen met haar grootvader Xosé Manuel Seivane een grote invloed uit op haar manier van spelen.

Zij begon toen zij 10 jaar was met concerteren doorheen het ganse land. Later begon Susana muziektheorie en piano te studeren.

Tien zij 20 werd ging zij de groep Milladoiro versterken als gastartiest. Vanaf dit moment begon ook haar solocarrière en zij ontwikkelde direct een eigen stijl, een mengeling van de traditionele muziek uit Galicië en andere stijlen.

Begeleidingsgroep

De begeleidingsgroep van Susana bestaat uit zeer jonge muzikanten en de groep bestaat uit:

  • Brais Maceiras: accordeon.
  • Xurxo Iglesias: bouzouki.
  • Carlos Gándara: trommel en grote trommel.
  • Carlos Freire: percussie en trommeltje.
  • Iago Rodríguez: elektrische bas.
  • Begoña Riobó: draailier en viool.

Discografie

  • Susana Seivane (1999)
  • Alma de buxo (2001)
  • Mares de tempo (2004)
  • Os soños que volven (2009)
  • Susana Seivane e amigos (2015)

Zij heeft een eigen website en die kan je vinden op Susana Seivane

La Orquestina del Fabirol

Foto: Willtron

La Orquestina del Fabirol is een Spaanse muziekgroep die in 1986 in Zaragoza werd opgericht.

In hun liedjes combineren zij zowel het Spaans als het Aragonees en zij hebben tot op heden 7 albums op de markt gebracht. Zij wonnen in 1991 tevens de prijs van “beste volksmuziekgroep uit Spanje” en het “Nationaal Concours van de Jonge Uitvoerder”.

In november 2006 vierden zij de twintigste verjaardag van de groep en kwam het boek “De fabiroles y otras gaitas” samen met een CD uit.

Leden:

  • Alfonso Casasnovas
  • Elena Requejo
  • Roberto Serrano
  • Sandra Almárcegui
  • Víctor Cano

Discografie

  • Suda, suda, fabirol! (1989)
  • Zorras, pollos y villanos (1992)
  • Me’n baxé ta tierra plana (1994)
  • Albada al Nacimiento (1996)
  • Danzas de Sobrarbe (2000)
  • Acumuer (2002)
  • Ninonaninón (2005)
  • 20 años de fabirol (en het boek De fabiroles y otras gaitas (2006)
  • Pedro Saputo (2013)

De groep heeft een eigenwebsite en die kan je vinden op La Orquestina del Fabirol

Een voorbeeld van hun werk kan je hierna vinden:

Cambera’l Cierzu

cambera

Cambera’l Cierzu is een muziekgroep uit Cantabria en op hun repertoire staat volks- en Keltische muziek. De groep werd opgericht op het einde van de jaren 90.

De groepsnaam komt uit het Cantabrisch en hij betekend “Weg van het Noorden”.

De groep heeft al opgetreden op tal van festivals en zij wonnenin 2001 het”concurso de Navelgas”.

Samenstelling
  • Raquel Monasterio: fluit
  • Roberto Heredia: zang
  • Jorge Ibáñez: gitaar
  • José Luis Rodríguez: percussie en zang
  • Gonzalo del Vallejo: viool
  • Marcos Bárcena: doedelzak

Discografie

  • Cambera´l Cierzu
  • ¿A dónde se fue Basilio?

De groep heeft een stek op Myspace

Een voorbeeld van de muziek van Cambera’l Cierzu kan je hierna vinden:

 

Biella Nuei

Biella Nuei is een groep en op hun repertoire staat muziek uit de autonome regio Aragón. Hun teksten zijn in het Spaans en het Aragonees.

In de jaren 80 was er een groep jongeren met een interesse in de muziek van Aragón. Tijdens de eerste jaren van hun bestaan hebben zij zich verdiept in de wortels van deze traditionele muziek en zij bouwden zelf de benodigde traditionele instrumenten zoals de gaitas de boto (doedelzak), chicotenes (een soort harp) en de dulzainas (een soort blaasinstrument).

Hun eerste album “Las aves y Las Flores” (in het Aragonees: As aus e as flors) kwam uit in 1994.

Op hun tweede album “Solombra” uit 1998 gebruikte men meer slaginstrumenten en de doedelzak.

Verscheidene van de groepsleden zijn docent aan de Muziek en Dansschool van Zaragoza en zij werken samen met de Vereniging van Doedelzakspelers van Aragón.

Discografie

  • Las Aves y las Flores (1994)
  • Solombra (1998)
  • Sol d’ibierno (2006)
  • Al Natural (2007). Recopilatorio
  • Biella Nuei & Azawan Romper el muro
  • Biella Nuei & La Fraternité (2011)
  • Biella Nuei y los Bufacalibos Oyendo crecer la Hierba (2011)
  • Biella Nuei y La Santa Pereza (2013)

Samenwerkingen

  • Xacobeo 93 (1993)
  • A Ixena (Ligallo de Fablans, 1995)
  • Naciones Celtas II (1998)
  • Folc (Feria de Manresa, 2000)
  • El latido de la memoria (Amnesty International, 2000)

Verzameling van het mondelinge patrimonium

  • Monegros, música tradicional de Aragón (1990)
  • Camilo, dulzainero de Las Parras de Castellote (1992)
  • Dulzaineros de Alcañiz (1994)
  • Archivo de Tradición Oral I, Las Cinco Villas (1994)
  • Archivo Sonoro de la Jota Aragonesa (1998)
  • Archivo de Tradición Oral II, El Moncayo (2000)
  • Monegros (2000)
  • Alan Lomax en Aragón (2000)
  • La memoria de los hombres-libro. Guía de la Cultura Popular del Río Martín (2002)

De groep heeft een eigen website en die kan je vinden op Biella Nuei

Hun muziek kan je hierna vinden: